Bij de Olympische Spelen werden de laatste medailles verdeeld. Goud, zilver of brons voor de drie best presterenden. Maar alle verliezers hebben ook jaren alles gedaan om mooie resultaten te boeken.  Zij verdienen alle glimmende kleuren met een gouden randje. De strijd om het edelmetaal gaat door.  Ook bij Bridgeclub de Muralt spanning alom en rood geworden wangen.

Lucy ten Brinke en Ria ten Brinke vochten zich met briljant spel en stalen zenuwen omhoog naar de eerste plaats met vijfenzestig procent.  Dat ging ten koste van Edith Bruggink en Carla Bon, die met zestig procent een geweldige tweede plaats pakten en straalden.
Dinand Kurz en Alex van Rijn bleken de best van de rest met negenenvijftig procent.

Volgens de analisten aan de tafel was het een boeiende avond met onverwachte biedingen en verrassende uitslagen.
De derde zitting van de derde ronde bij Bridgeclub de Muralt werd het, zoals bij de Olympische Spelen, soms net wel en soms net niet voor enkele paren.  Het blijft een sportief gebeuren.
De voorzitter blijft onvermoeibaar oefenen om in een volgend sportevenement toch een paar prachtige spectaculaire jumps te maken. Hoogstandjes of een sprong in het diepe?

Net wel en net niet