Maart roert zijn staart

Tussen de grillige, maartse buien met kille regen en scherpe hagel door, werden de groene bridgetafels weer zorgvuldig klaargezet voor de derde zitting van de vijfde speelronde van Bridgeclub de Muralt.
Koude, tintelende rillingen trokken over sommige bridgers, terwijl anderen juist in vurige, enthousiaste stemming raakten bij het zien van de kaarten. Het geheel was even onvoorspelbaar en wisselvallig als het grillige weer buiten.

Ervaren en koelbloedige spelers, Peter Hoogma en Arina van Westerhuis, bleken het meest constant en betrouwbaar en scoorden met een indrukwekkende tweeënzestig procent de hoogste score.
In een ontspannen sfeer met veel gelach, wist Dinie Oudenampsen met Anna Edzes, die altijd gure weersomstandigheden moeiteloos weet te doorstaan, tot een sterke eenenzestig procent te komen.
Marja Ribbers en Lina Valkenburg namen uiteindelijk genoegen met een verdienstelijke derde plaats.

Maart roert zijn eigenzinnige staart, ook in de schommelende standen van de bridgeclub. Wie worden de uiteindelijke, verdiende clubkampioenen?

Geen opbeurende verhalen

De voorzitter was afwezig; de leden moesten deze avond haar quotes en opbeurende verhalen missen. Dank zij de penningmeester en de wedstrijdleiding verliep de avond zonder problemen en deden alle leden een poging de erelijst te bereiken.

Succesvol waren Arina van Westerhuis en Peter Hoogma. Zij haalden de top met een score van 63.19 %.
Anne en Marguita Versluys werden knap tweede met 57.29 %.
Lina Valkenburg en Marja Ribbers legden beslag op de derde plek met 56.60 %.

Zonnig

Na een zonnige lentedag arriveerden de leden van bridgeclub De Muralt ook met een zonnig humeur bij ijsboerderij ’t Dommerholt, vastbesloten om er ook een mooie avond van te maken.
Dat lukte het ene paar beter dan andere paren.

Peter Hoogma en Arina van Westerhuis sloten de avond lachend af met een score van 61.11 %, goed voor de eerste plaats
Mathilde Klomberg en Wim Onis waren blij en tevreden met de tweede plek en een score van 58.33 %
Janneke Monteban en Nees Huijgen veroverden een mooie derde plaats met 56.60 %

Vooruitdenken en samenwerking

Een aantal dagen ging het over het verhogen van de AOW-leeftijd, waardoor een aantal jongere bridgers bij Bridgeclub de Muralt de wenkbrauwen fronsten. Prachtige lentedagen kregen een bewolkt randje door deze pensioenperikelen aan de andere kant van het land.
Misschien zit de echte les van het pensioendebat niet in percentages en regels, maar in de vaardigheid om vooruit te denken en samen te werken en leren om te gaan met wat je krijgt, zodat je uiteindelijk tot een verrassende uitslag komt, net als in het bridgespel.

Wat dat betreft hadden Niek Helle en Huib Vreugdenhil de juiste geoefendheid op hun cv staan. Met zesenzestig procent namen zij de leiding.
René Ammerant en Dinie Bennink scoorden met goed denkwerk en slagvaardigheid de tweede plaats met zesenvijftig procent.
Op de derde plaats met vijfenvijftig procent troonden Wilhelmien Goossens en Lina Valkenburg met slim afspelen en een goede nieuwe samenwerking.

Bridge is geen simpel kaartspelletje, maar een strategische denksport voor jong en oud.

Net wel en net niet

Bij de Olympische Spelen werden de laatste medailles verdeeld. Goud, zilver of brons voor de drie best presterenden. Maar alle verliezers hebben ook jaren alles gedaan om mooie resultaten te boeken.  Zij verdienen alle glimmende kleuren met een gouden randje. De strijd om het edelmetaal gaat door.  Ook bij Bridgeclub de Muralt spanning alom en rood geworden wangen.

Lucy ten Brinke en Ria ten Brinke vochten zich met briljant spel en stalen zenuwen omhoog naar de eerste plaats met vijfenzestig procent.  Dat ging ten koste van Edith Bruggink en Carla Bon, die met zestig procent een geweldige tweede plaats pakten en straalden.
Dinand Kurz en Alex van Rijn bleken de best van de rest met negenenvijftig procent.

Volgens de analisten aan de tafel was het een boeiende avond met onverwachte biedingen en verrassende uitslagen.
De derde zitting van de derde ronde bij Bridgeclub de Muralt werd het, zoals bij de Olympische Spelen, soms net wel en soms net niet voor enkele paren.  Het blijft een sportief gebeuren.
De voorzitter blijft onvermoeibaar oefenen om in een volgend sportevenement toch een paar prachtige spectaculaire jumps te maken. Hoogstandjes of een sprong in het diepe?